Koninginnedag in de Utrechtsestraat

The day after.

Het is weer voorbij, de meest blijde tijden van Amsterdam van het jaar: Koninginnenacht en - dag. Wat maanden van te voren met veel planning en een enorme energie gepaard gaat en wat eigenlijk eindigt in een totale chaos van afval en dronkenschap, blijft desalniettemin daarom volksfeest nummer een. Het begint bij de aanvraag voor een eventuele tapvergunning en podiumvergunning bij de gemeente. Het kopen van de zogenaamde ecobekers en de huur van ecotoiletten zijn verplicht. Van twaalf uur 's middags tot negen uur 's avonds mag er dan buiten de kroeg geschonken en muziek gedraaid worden. Probeer het niet allemaal te laat geregeld hebben, de controleurs staan 's ochtends om negen al op je stoep en vragen bij de opbouw van je schamele podium al naar je vergunning. Ook je decibellen worden streng gecontroleerd.

Het is zondag, terwijl ik dit schrijf luister ik met een half oor naar de radio: Ajax lijdt met 3-0. Wij lijden, Twente staat voor met 1-0 in Breda. Ruiz natuurlijk, Ruiz. Bij ons was dat niemand minder dan Suarez die Ajax de leiding bezorgt. Ajax met de meeste doelpunten voor en de minste tegen wordt jammergenoeg tweede wanneer Fc Twente zijn voorsprong behoudt.

Het grote feest gebeuren begint dus op de vooravond van Koninginnedag. De vaten en biertappen, vaak teveel besteld staan op je stoep geketend aan de gevel, dit uit voorzorg, aangezien er van die grappenmakers bestaan die trachten om een biervat mee nemen.

Ik stond met Djem in de Cuban Cigars in de Utrechtsestraat achter de bar en waren tegen elfen voortdurend aan het tappen. De regen bezorgde ons nog meer feestgangers, die uit de kou en drup van het Amstelveld waren gevlucht. Veel rumoer, harde muziek en hossende klanten geselden de Cuban.